Chimamanda Ngozi Adichie | Americanah (I)

Depression was what happened to Americans, with their self-absolving need to turn everything into an illness. She was not suffering from depression, she was merely a little tired and a little slow. «I don’t have depression,» she said. Years later, she would blog about this: «On the Subject of Non-American Blacks Suffering from Illnesses Whose Names They Refuse to Know.» A Congolese woman wrote a long comment in response: She had moved to Virginia from Kinshasa and, months into her first semester of college, begun to feel dizzy in the morning, her heart pounding as though in flight from her, her stomach fraught with nausea, her fingers tingling. She went to see a doctor. And even though she checked «yes» to all the symptoms on the card the doctor gave her, she refused to accept the diagnosis of panic attacks because panic attacks happened only to Americans. Nobody in Kinshasa had panic attacks. It was not even that it was called by another name, it was simply not called at all. Did things begin to exist only when they were named?

– Americanah, Chimamanda Ngozi Adichie

Άμος Οζ | Ιστορία Αγάπης και Σκότους (ΙΙ)

… η μαμά μου είπε ότι πράγματι τα βιβλία μπορεί να αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου, τουλάχιστον όσο οι άνθρωποι αλλάζουν με το χρόνο, η διαφορά όμως είναι ότι οι άνθρωποι, σχεδόν όλοι, τελικά θα σ’ αφήσουν μόνο σου όταν έρθει η μέρα που δεν θα αποκομίζουν πια από σένα καμιά ωφέλεια ή ευχαρίστηση ή ενδιαφέρον ή τουλάχιστον κάποιο ωραίο συναίσθημα, ενώ τα βιβλία δεν πρόκειται να σε εγκαταλείψουν ποτέ. Εσύ σίγουρα θα τα εγκαταλείπεις πού και πού, και μερικά από αυτά μάλιστα μπορεί  να τα εγκαταλείψεις για πολλά χρόνια ή και για πάντα. Αυτά όμως, τα βιβλία, ακόμα και αν τα προδώσεις, αυτά ποτέ δεν θα σου γυρίζουν την πλάτη: με απόλυτη σιωπή και σεμνότητα θα σε περιμένουν στο ράφι. Θα περιμένουν και δεκάδες χρόνια χωρίς να παραπονεθούν. Μέχρι που κάποια νύχτα, που θα χρειαστείς ξαφνικά ένα από αυτά, ακόμα και στις τρεις το πρωί, ακόμα και αν πρόκειται για βιβλίο που το παράτησες και το έσβησες από μέσα σου για πολλά χρόνια, εκείνο δεν θα σε απογοητεύσει, αλλά θα κατέβει από το ράφι και θα έρθει να σου κάνει συντροφιά οποιαδήποτε δύσκολη στιγμή. Δεν θα κάνει υπολογισμούς ούτε θα αρχίσει να σου βρίσκει δικαιολογίες και να αναρωτιέται αν το συμφέρει ή αν το αξίζεις ή αν του ταιριάζεις, αλλά θα έρθει αμέσως μόλις του το ζητήσεις. Ποτέ δεν θα σε προδώσει.

– Ιστορία Αγάπης και Σκότους, Άμος Οζ

Art | Vincent Van Gogh

At present I absolutely want to paint a starry sky. It often seems to me that night is still more richly coloured than the day; having hues of the most intense violets, blues and greens. If only you pay attention to it you will see that certain stars are lemon-yellow, others pink or a green, blue and forget-me-not brilliance. And without my expatiating on this theme it is obvious that putting little white dots on the blue-black is not enough to paint a starry sky.

photo by Constantine Belias

Ισαάκ Ασίμωφ | Εγώ, το ρομπότ

Wall·E (2008) | Disney · Pixar

“Πέρασα αυτές τις δύο μέρες εξετάζοντας εντατικά τον εαυτό μου”, είπε ο Κιούτι, “και τα συμπεράσματα ήταν πολύ ενδιαφέροντα. Άρχισα από την μόνη βέβαιη υπόθεση που νόμιζα ότι μπορούσα να κάνω. Εγώ ο ίδιος υπάρχω, επειδή σκέπτομαι”.
Ο Πάουελ αναστέναξε: “Ω, Θεέ μου,ο Καρτέσιος ρομπότ”.

– Εγώ, το ρομπότ | Ισαάκ Ασίμωφ

Nora Ephron | I Feel Bad about My Neck: And Other Thoughts on Being a Woman

photo by Coco’s Tea Party

Reading is everything. Reading makes me feel like I’ve accomplished something, learned something, become a better person. Reading makes me smarter. Reading gives me something to talk about later on. Reading is the unbelievably healthy way my attention deficit disorder medicates itself. Reading is escape, and the opposite of escape; it’s a way to make contact with reality after a day of making things up, and it’s a way of making contact with someone else’s imagination after a day that’s all too real. Reading is grist. Reading is bliss.

– Nora Ephron, I Feel Bad about My Neck: And Other Thoughts on Being a Woman