Patti Smith | M Train (II)

Το καφέ ‘Ino φαινόταν άδειο. Από την άκρη του πορτοκαλί στεγάστρου της εισόδου κρέμονταν μικροί σταλακτίτες. Κάθισα στο τραπέζι μου, έφαγα το μαύρο ψωμί μου με το ελαιόλαδο και άνοιξα τον Πρώτο Άνθρωπο του Καμί. Το είχα διαβάσει λίγο καιρό πριν, αλλά ήμουν τόσο απορροφημένη, που δεν συγκράτησα τίποτα. Αυτό το βιβλίο ήταν το ασυνεχές, ισόβιο αίνιγμα. Στις αρχές της εφηβείας μου καθόμουν και διάβαζα για ώρες σε ένα μικρό αλσάκι με θάμνους κοντά στις σιδηροδρομικές γραμμές του Τζέρμανταουν. Όπως ο Γκάμπι, βυθιζόμουν σε ένα βιβλίο με όλο μου το είναι και μερικές φορές έφτανα τόσο βαθιά, που ένιωθα πως ζούσα μέσα του. Τελείωσα πολλά βιβλία με τέτοιο τρόπο εκεί, κλείνοντας εκστατικά τα εξώφυλλα, αλλά μέχρι να γυρίσω στο σπίτι δεν είχα συγκρατήσει τίποτα απ’ το περιεχόμενο. Αυτό με ενοχλούσε, αλλά κρατούσα μυστική αυτή την παράξενη αδυναμία. Κοιτάζω τα εξώφυλλα τέτοιων βιβλίων και το περιεχόμενό τους παραμένει ένα μυστήριο που αδυνατώ να το λύσω. Υπάρχουν μερικά βιβλία που αγάπησα και έζησα μέσα τους, αλλά δεν μπορώ να τα θυμηθώ.

– M Train, Patti Smith

Ali Smith | Autumn (II)

Patti Smith | M Train (I)

Simone de Beauvoir | The Second Sex (II)

Sally Rooney | Normal People (I)

 

The Curious Case of Benjamin Button (2008)

The conversations that follow are gratifying for Connell, often taking unexpected turns and prompting him to express ideas he had never consciously formulated before. They talk about the novels he’s reading, the research she studies, the precise historical moment that they are currently living in, the difficulty of observing such a moment in process. At times he has the sensation that he and Marianne are like figure-skaters, improvising their discussions so adeptly and in such perfect synchronisation that it surprises them both. She tosses herself gracefully into the air, and each time, without knowing how he’s going to do it, he catches her. Knowing that they’ll probably have sex again before they sleep probably makes the talking more pleasurable, and he suspects that the intimacy of their discussions, often moving back and forth from the conceptual to the personal, also makes the sex feel better.

– Sally Rooney, Normal People