Photography | Joan Leigh Fermor (II)

Εθνική Βιβιλιοθήκη της Σκωτίας, Φωτογραφική Συλλογή. Joan Leigh Fermor, Εδιμβούργο. © Joan Leigh Fermor Estate.

Μια γοητεία ειρήνης ζει στα χαλάσματα των αρχαίων ελληνικών ναών. Καθώς ο ταξιδιώτης γέρνει ανάμεσα στα πεσμένα κιονόκρανα και αφήνει την ώρα να περνάει, αδειάζει το μυαλό του από ενοχλητικές σκέψεις και αγωνίες και ξαναγεμίζει σιγά σιγά, σαν ένα αδειασμένο και καθαρισμένο δοχείο, με μιαν ήσυχη έκσταση. Σχεδόν όλα αυτά που είχαν συμβεί χάνονται σε ένα κενό σκιών και ασημαντότητας και αντικαθίστανται ανώδυνα από έναν υπαινιγμό ακτινοβολίας, απλότητας και ηρεμίας που ξεμπερδεύει όλους τους κόμπους και λύνει όλα τα αινίγματα και μοιάζει ακόμα να μουρμουρίζει καλοπροαίρετα κι αβίαστα πως ολόκληρη η ζωή, αν μπορούσε να ξεδιπλωθεί ανεμπόδιστα, ή χωρίς καταναγκασμό, ή ψάξιμο για άσχετες λύσεις, θα μπορούσε να ήταν απεριόριστα ευτυχισμένη.

– Patrick Leigh Fermor, Μάνη


A spell of peace lives in the ruins of ancient Greek temples. As the traveller leans back among the fallen capitals and allows the hours to pass, it empties the mind of troubling thoughts and anxieties and slowly refills it, like a vessel that has been drained and scourned, with a quiet ecstasy. Nearly all that has happened fades to a limbo of shadows and insignificance that is painlessly replaced by an intimation of radiance, simplicity and calm which unties all knots and solves all riddles and seems to murmur a benevolent and unimperious suggestion that the whole of life, if it were allowed to unfold without hindrance or compulsion or search for alien solutions, might be endlessly happy.

– Patrick Leigh Fermor, Mani

Μικρά + Σύντομα no. 4

illustration | Love, Simon (2018)

→ Είδα τη θεατρική παράσταση «Επαναστατικές Μέθοδοι για τον Καθαρισμό της Πισίνας σας» της Αλεξάνδρας Κ* στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Η παλιά γενιά συγκρούεται με την καινούργια, το θυμικό δίκαιο με το αστικό, και η τυπική ελληνική οικογένεια με την ίδια της την επιβίωση. Κι όλα αυτά σε ένα νησί στο βορειότερο σημείο της Ελλάδας, γύρω από μια πισίνα και μια ελιά. Πολύ χιούμορ, ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία και ο Μανώλης Μαυροματάκης κεντάει ως ο πατριάρχης της οικογένειας Αντώνη Τάδε.

→ Την προηγούμενη Παρασκευή βρέθηκα να τριγυρνώ με συνεργάτες μου στο κέντρο της Αθήνας, αντί να είμαι στο γραφείο. Σε ένα διάλειμμα απ’ τη βόλτα, έκανα μια στάση με την παρέα μου στο Noel για brunch. Εξαιρετικά τόσο η λεμονάδα του, όσο και το croque madame που δοκιμάσαμε.

→ Άκουσα το επεισόδιο New York, New York από το podcast Soul Music του BBC Radio 4. Στη διάρκεια του επεισοδίου παρουσιάζεται η ιστορία πίσω απ’ το τραγούδι New York, New York που γράφτηκε για την ομώνυμη ταινία του Martin Scorsese, με πρωταγωνιστές τους Liza Minelli και Robert De Niro. Δύο είναι οι πιο θρυλικές εκτελέσεις του – μία αυτή της ταινίας από τη Liza Minelli, και η άλλη του Frank Sinatra. Επίσης, υπάρχει και μία συγκινητική ιστορία που συνδέεται με το χτύπημα στους δίδυμους πύργους.

→ Πήγα στο μουσείο Μπενάκη και είδα την εξαιρετική έκθεση φωτογραφίας Joan Leigh Fermor. Φωτογράφος και αγαπημένη. Στις δεκαετίες 1940-1960 οι Joan Leigh Fermor και ο σύζυγος της Patrick Leigh Fermor ταξίδεψαν σε πολλές μεριές της Ελλάδας, και η αγάπη τους και ο θαυμασμός τους για την πατρίδα μας αποτυπώθηκε στις φωτογραφίες* της Joan και το συγγραφικό έργο του Patrick, ιδίως στα έργα Μάνη και Ρούμελη. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 21.10.2018 και αξίζει να της δώσετε μια ευκαιρία. Αν έχετε instagram, μπορείτε να ακολουθήσετε το hashtag #JoanLeighFermorBM και να δείτε τί ανεβάζουν οι επισκέπτες της έκθεσης στο συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο.

→ Είδα την ταινία Love, Simon και πραγματικά απόλαυσα αυτή τη ρομαντική κομεντί που έχει ως πρωταγωνιστή έναν ομοφυλόφιλο έφηβο, που ακόμη δεν έχει αποκαλύψει στο οικείο του περιβάλλον την σεξουαλική του ταυτότητα. Πρόκειται για μια ταινία γεμάτη ευαισθησία, χιούμορ και, φυσικά, τα αγαπημένα κλισέ του είδους. Με χαροποίησε ιδιαίτερα όταν διάβασα ότι πολλοί ηθοποιοί στο εξωτερικό έκαναν δώρο προβολές στις μικρές πόλεις απ’ τις οποίες κατάγονται για να πάει ο κόσμος να δει την ταινία. Η σκηνή που ξεχώρισα ήταν αυτή. Κυκλοφορεί στους κινηματογράφους.


* μια μικρή ιδέα για το τί ξεχώρισα στην έκθεση μπορείτε να πάρετε και απ’ το πρόσφατο post που ανέβασα.

Photography | Joan Leigh Fermor (I)

 

Εθνική Βιβιλιοθήκη της Σκωτίας, Φωτογραφική Συλλογή. Joan Leigh Fermor, Εδιμβούργο. © Joan Leigh Fermor Estate.

Το Αιγαίο σπάνια είναι ένα πέλαγος αδρανές. Νησιά ίπτανται στον ορίζοντα αχνά και άυλα σαν καπνός, τα περιγράμματά τους στερεοποιούνται καθώς προσεγγίζεις, φουσκώνουν και γίνονται δράκοντες υπναλέοι, μισοβυθισμένοι, που τανύουν αργά τα μέλη τους κι αλλάζουν σχήμα ωσότου οι κοιλότητες δεσπόζουν ψηλά πάνω από το καράβι με τα λευκά χωριά και τις οχυρώσεις να κρέμονται. Το αεράκι φέρνει τη μυρωδιά του θυμαριού πάνω από τα βράχια και τα κοπάδια των κατσικιών, σκορπισμένα στ’ ακρόφρυδα των γκρεμών σαν τετράποδα σε βραχογραφίες, γεμίζουν τον αέρα με τη κλαγγή των κουδουνιών τους.

– Patrick Leigh Fermor, Απομακρυσμένο Αρχιπέλαγος


 The Aegean is seldom a bare expanse of sea. Islands float on the horizon as faint and immaterially as smoke and their outlines harden as the shortening distance enlarges them into the contours of sleepy dragons half submerged that slowly stretch their limbs and change shape until their towering concavities heave high above the ship, suspending their white villages and their battlements overhead. The breeze carries the smell of thyme over the bulwarks and the goat-flocks, scattered on the ledges of precipices like the quadrupeds in cavepaintings, fill the air with their jangling bells.

– Patrick Leigh Fermor, Remote Archipelago

The Weekend | Reading Suggestions

Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν παραγωγικό και συνάμα ξεκούραστο. Πήγα σε κάποια ραντεβού με πελάτες, συνάντησα φίλους, απόλαυσα τα ηλιόλουστα πρωινά, έκανα βόλτα στα μαγαζιά, πήρα δώρα, έφαγα τα πρώτα χριστουγεννιάτικα μπισκότα, ξεκίνησα ένα καινούργιο βιβλίο, ολοκλήρωσα τη σειρά The Marvelous Mrs. Maisel και ετοιμάζομαι να δω το Logan. Και όπως πάντα, στην εκπνοή της Κυριακής, μοιράζομαι μαζί σας τα άρθρα που ξεχώρισα απ’ όσα διάβασα μες στην εβδομάδα.

Καλή Ανάγνωση!

Through podcasts, finally, women are really being heard by Marisa Bate @ The Pool

Greta Gerwig’s Radical Confidence by Christine Smallwood @ The New York Times

Watching Myself Watch Woody Allen Films by Richard Brody @ The New Yorker

Hanging Out with the Churchills on Aristotle Onassis’s Yacht by Patrick Leigh Fermor @ The Paris Review

When Harry met Meghan: it’s every Richard Curtis movie rolled into one by Hadley Freeman @ The Guardian

Me too, you too από την Ξένια Κουναλάκη @ Η Καθημερινή

Why has the #MeToo revolution spared Woody Allen? by Dylan Farrow @ Los Angeles Times