Άμος Οζ | Ιστορία Αγάπης και Σκότους (ΙΙI)

When Harry Met Sally… (1989)

Υπάρχουν πολλές γυναίκες που έλκονται από τυραννικούς άντρες. Σαν τις πεταλούδες από τη φωτιά. Και υπάρχουν γυναίκες που δεν έχουν ανάγκη από κάποιον ήρωα ούτε από κάποιο θυελλώδη εραστή, αλλά, πάνω απ’ όλα, από ένα φίλο. Όταν μεγαλώσεις, θυμήσου: να απομακρύνεσαι από τις γυναίκες που τους αρέσουν οι τύραννοι, και ανάμεσα σ’ εκείνες που ψάχνουν άνδρα-φίλο προσπάθησε να βρίσκεις όχι όποιες χρειάζονται ένα φίλο επειδή νιώθουν μέσα τους κενό, αλλά εκείνες που ευχαριστιούνται και να σε γεμίζουν. Και μην ξεχνάς ότι φιλία ανάμεσα σε γυναίκα και άνδρα είναι κάτι πολύτιμο και πολύ πολύ πιο σπάνιο από την αγάπη: η αγάπη στην ουσία είναι κάτι άκομψο ακόμα και χοντροκομμένο σε σύγκριση με τη φιλία. Η φιλία περιέχει μέσα της και κάποιο μέτρο τρυφερότητας και προσήλωσης, διακριτικότητας και μεγαλοψυχίας, καθώς και μιας εκλεπτυσμένης αίσθησης του μέτρου.

– Άμος Οζ, Ιστορία Αγάπης και Σκότους

Μικρά + Σύντομα no.1

  • Απόλαυσα τον Stephen Fry στο podcast Happy Place της Fearne Cotton να μιλάει για την ψυχική υγεία, για τη δουλειά του ως πρόεδρος της φιλανθρωπικής οργάνωσης Mind, καθώς και για την απώλεια της πολύ καλής του φίλης Carrie Fisher. Μπορείτε να το ακούσετε κι εδώ.
  • Δεν μπορούσα να αφήσω απ’ τα χέρια μου το Ιστορία Αγάπης και Σκότους του Amos Oz. Στην αρχή, ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο κεφάλαιο – κεφάλαιο, σαν ένα πολύτιμο θησαυρό. Ήταν μια φλογίτσα που σιγόκαιγε· μια ανάγνωση αργή και συνάμα απολαυστική. Ο Amos Oz ξετυλίγει τη ζωή του, όλα αυτά που διαμόρφωσαν την ταυτότητα του, από τις πιο όμορφες αναμνήσεις μέχρι το τραγικό γεγονός που τον σημάδεψε, και από την άλλη μας ταξιδεύει στη γέννηση του κράτους του Ισραήλ, το πριν και το μετά. Τις τελευταίες 100 σελίδες κατέληξα να τις ρουφάω με δίψα το τελευταίο 24ωρο μεταξύ Δευτέρας και Τρίτης, ανάμεσα στο γυμναστήριο, στον καφέ με φίλους και στη μετακίνηση από και προς απ’ τη δουλειά. Η ανάγνωση του άξιζε 100%.
  • Το ενδιαφέρον μου με τις απαντήσεις της Α,μπα; σε διάφορα ερωτήματα έχει ανανεωθεί από τη στιγμή που έφτιαξε καινούργιο site, το οποίο έχει να μας προσφέρει ακόμη πιο ενδιαφέροντα και πλούσια σε ποικιλία post.
  • Γέλασα με το τριών λεπτών απόσπασμα απ’ την πρόσφατη εκπομπή του John Oliver στο οποίο σατίριζε τον γάμο του πρίγκηπα Harry με τη Meghan Markle – κυρίως τους Αμερικανούς δημοσιογράφους.
  • Κάθισα το ΣΚ και είδα τη 2η σαιζόν του Dear White People. Ήταν ακόμη καλύτερη απ’ την πρώτη και εμβάθυνε στους χαρακτήρες και στο πώς επηρεάστηκαν από ότι συνέβη στο επεισόδιο 5 απ’ τον πρώτο κύκλο. Αγαπημένοι μου χαρακτήρες ήταν η Joelle και ο Reggie. Γενικώς, συμφωνώ με όλα όσα έγραψε η overtheplace για τη σειρά σε πρόσφατο post της.

Άμος Οζ | Ιστορία Αγάπης και Σκότους (ΙΙ)

… η μαμά μου είπε ότι πράγματι τα βιβλία μπορεί να αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου, τουλάχιστον όσο οι άνθρωποι αλλάζουν με το χρόνο, η διαφορά όμως είναι ότι οι άνθρωποι, σχεδόν όλοι, τελικά θα σ’ αφήσουν μόνο σου όταν έρθει η μέρα που δεν θα αποκομίζουν πια από σένα καμιά ωφέλεια ή ευχαρίστηση ή ενδιαφέρον ή τουλάχιστον κάποιο ωραίο συναίσθημα, ενώ τα βιβλία δεν πρόκειται να σε εγκαταλείψουν ποτέ. Εσύ σίγουρα θα τα εγκαταλείπεις πού και πού, και μερικά από αυτά μάλιστα μπορεί  να τα εγκαταλείψεις για πολλά χρόνια ή και για πάντα. Αυτά όμως, τα βιβλία, ακόμα και αν τα προδώσεις, αυτά ποτέ δεν θα σου γυρίζουν την πλάτη: με απόλυτη σιωπή και σεμνότητα θα σε περιμένουν στο ράφι. Θα περιμένουν και δεκάδες χρόνια χωρίς να παραπονεθούν. Μέχρι που κάποια νύχτα, που θα χρειαστείς ξαφνικά ένα από αυτά, ακόμα και στις τρεις το πρωί, ακόμα και αν πρόκειται για βιβλίο που το παράτησες και το έσβησες από μέσα σου για πολλά χρόνια, εκείνο δεν θα σε απογοητεύσει, αλλά θα κατέβει από το ράφι και θα έρθει να σου κάνει συντροφιά οποιαδήποτε δύσκολη στιγμή. Δεν θα κάνει υπολογισμούς ούτε θα αρχίσει να σου βρίσκει δικαιολογίες και να αναρωτιέται αν το συμφέρει ή αν το αξίζεις ή αν του ταιριάζεις, αλλά θα έρθει αμέσως μόλις του το ζητήσεις. Ποτέ δεν θα σε προδώσει.

– Ιστορία Αγάπης και Σκότους, Άμος Οζ

Άμος Οζ | Ιστορία Αγάπης και Σκότους (Ι)

Audrey Hepburn

Για το λόγο αυτόν ο πατέρας μου δανείστηκε μερικές λίρες από τους γονείς του, ανέλαβε να φροντίσει μόνος το παιδί και το σπίτι, και η μητέρα μου, πράγματι ταξίδεψε μόνη να αναπαυτεί στην πανσιόν στην Άρζα. Όμως κι εκεί δεν έπαψε να διαβάζει. Αντίθετα, διάβαζε σχεδόν πρωί και βράδυ, από το πρωί ως το βράδυ: καθόταν σε μια σεζλόνγκ στο δασύλλιο των πεύκων στην πλαγιά του βουνού και διάβαζε, και τη νύχτα διάβαζε στο φωτισμένο μπαλκόνι την ώρα που οι άλλοι παραθεριστές χόρευαν ή έπαιζαν χαρτιά ή συμμετείχαν σε άλλες δραστηριότητες. Και τις νύχτες κατέβαινε στη μικρή αίθουσα δίπλα στο γραφείο και καθόταν εκεί στην άκρη του πάγκου και διάβαζε στη σιωπή τις περισσότερες ώρες της νύχτας, για να μην ταράξει την ηρεμία της συγκατοίκου της στο δωμάτιο: διάβαζε Μοπασάν και Τσέχοφ, διάβαζε Τολστόι και Γκνέσιν και Μπαλζάκ και Φλομπέρ και Ντίκενς και Σαμισό και Τόμας Μαν και Ιβασκιέβιτς και Κνουτ Χάμσουν και Κλάιστ και Μοράβια και Έρμαν Έσσε και Μοριάκ και Αγκνόν και Τουργκένιεφ και Σόμερσετ Μομ και Στέφαν Τσβάιχ και Αλμπέρτο Μοράβια, σχεδόν δεν σήκωνε τα μάτια της από τις σελίδες του βιβλίου όλες τις μέρες της ανάπαυσής της. Και όταν επέστρεψε σπίτι στην Ιερουσαλήμ έδειχνε κουρασμένη, χλομή, κάτω από τα μάτια της είχαν εμφανιστεί σκούρες σκιές, λες και όλα τα βράδια εκεί ξεσάλωνε. Όταν τη ρωτήσαμε ο μπαμπάς και εγώ να μας πει αν πέρασε καλά στην εξοχή χαμογέλασε και μας απάντησε: «Ούτε πέρασε από το μυαλό μου».

– Ιστορία Αγάπης και Σκότους, Άμος Οζ