Η Τριλογία της Μασσαλίας | Ζαν-Κλωντ Ιζζό (III)

Πυγμαχία δεν είναι μόνο να χτυπάς. Το πρώτο που πρέπει να μάθεις είναι να δέχεσαι χτυπήματα. Να τα αντέχεις. Και να φροντίζεις ώστε να σου κάνουν το μικρότερο δυνατό κακό. Η ζωή τίποτε άλλο δεν είναι από μια σειρά γύρων, ο ένας μετά τον άλλο. Να τρως και να δίνεις γροθιές, ξανά και ξανά. Να τις αντέχεις. Να μην λυγίζεις. Και να βαράς εκεί που πρέπει, τη στιγμή που πρέπει.

– Η Τριλογία της Μασσαλίας {Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας}, Ζαν-Κλωντ Ιζζό

Η Τριλογία της Μασσαλίας | Ζαν-Κλωντ Ιζζό (II)

Jane Birkin & Serge Gainsbourg

Ποτέ μου δεν κατάφερα να μιλήσω για τις γυναίκες της ζωής μου. Ήθελα να κρατάω για μένα τις αγάπες που είχα εντός μου, να τις προστατεύω. Όταν τις αφηγήσαι, νάσου ξανά στην επιφάνεια οι τσακωμοί, τα δάκρυα, οι πόρτες που κλείνουν απότομα, δυνατά. Και φυσικά, οι νύχτες που ακολουθούν μέσα σε σεντόνια τσαλακωμένα όπως η καρδιά σου. Δεν το ‘θελα αυτό. Ήθελα οι αγάπες μου πάντα να ζουν, με την ομορφιά της πρώτης ματιάς, το πάθος της πρώτης νύχτας. Την τρυφερότητα του πρώτου ξυπνήματος.

– Η Τριλογία της Μασσαλίας {Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας}, Ζαν-Κλωντ Ιζζό

Η Τριλογία της Μασσαλίας | Ζαν-Κλωντ Ιζζό (I)

Robert Doisneau (1950)

Σταμάτησα πίσω απ’ το μοναδικό ταξί της πιάτσας. Ένας ταξιτζής που είχε βγει νωρίς για μεροκάματο. Η Κουκ άγγιξε τα χείλη μου με τα δικά της. Ένα φευγαλέο φιλί. Το τελευταίο. Το μοναδικό. Γιατί, το ξέραμε κιόλας, αυτό που δεν είχε μπορέσει να συμβεί δεν θα συνέβαινε ποτέ πια. Ακόμη κι η λύπη για κάτι που δεν έγινε ήταν, επίσης, κομμάτι της ευτυχίας.

– Η Τριλογία της Μασσαλίας {Το Τσούρμο}, Ζαν-Κλωντ Ιζζό