Instagram Inspiration | Σεπτέμβριος 2017

Έφτασε ο Οκτώβρης και αισίως διανύουμε το δεύτερο μήνα του φθινοπώρου. Αρχίζει σιγά σιγά να πέφτει η θερμοκρασία, ξεκινούν τα πρωτοβρόχια, τα ραντεβού σε καφέ για ζεστό ρόφημα και οι βραδιές στις κινηματογραφικές αίθουσες. Κατεβάζουμε τα χειμωνιάτικα, δυσκολευόμαστε το πρωί να ξυπνήσουμε και οι Κυριακές γίνονται πιο μελαγχολικές.

Ας μοιραστώ, λοιπόν, κι εγώ μαζί σας λίγη φθινοπωρινή ομορφιά που συνάντησα στο Instagram τον Σεπτέμβρη που μας άφησε εδώ και αρκετές μέρες. Ας μελαγχολήσουμε και για τις τελευταίες καλοκαιρινές μέρες που δείχνουν πια να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.


…γιατί φθινόπωρο ήταν η πρώτη φορά που επισκέφτηκα τη Νίκαια, πέρσι τέτοια εποχή.

karavanclothing


…γιατί αυτή είναι η παλιά μου γειτονιά στο Λονδίνο. Εκεί που πήγα για μεταπτυχιακό έναν παλιό Σεπτέμβρη.

Jo Rodgers


…γιατί η αγάπη δεν γνωρίζει από εποχές. Και το Παρίσι είναι υπέροχο το φθινόπωρο.

French Words

#lesfillesenrouje AW17 D-6 📷 @sophiearancio

A post shared by Rouje Paris by Jeanne Damas (@rouje) on

rouge by Jeanne Damas

Moody blues and greys 🌥#stormyskies #sky #paris #eiffeltower

A post shared by Lisa Eldridge (@lisaeldridgemakeup) on

Lisa Eldridge


…γιατί δεν νοείται φθινόπωρο χωρίς μια στάση στα Starbucks για Pumpkin Spice Latte. (Και εδώ στην Ελλάδα μας λείπουν τα φθινοπωρινά cups)

#FallCups have fallen! 🍃🍂🍁 #PSL #MaplePecanLatte

A post shared by Starbucks Coffee ☕ (@starbucks) on

Starbucks Coffee


…γιατί το φθινόπωρο η γκαρνταρόμπα μας γεμίζει γήινα χρώματα.

Lauren Conrad


…γιατί τα έντονα χρώματα και οι χαρούμενες εκφράσεις που κρύβονται σε διάφορα σημεία των πόλεων με κάνουν να χαμογελώ.

Style Scrapbook


…γιατί μου αρέσει να «συλλέγω» ρήσεις γνωστών προσωπικοτήτων.

My Little Paris


…γιατί θέλω κι εγώ ένα ροζ μπαλόνι και ανέμελες βόλτες στο Παρίσι.

Kate Spade New York


…γιατί δεν βαριέμαι να βλέπω φωτογραφίες με street art.

Sidewalk storytelling. Early morning romance with @wrdsmth…

A post shared by Lily Collins (@lilyjcollins) on

Tunnel vision…

A post shared by Lily Collins (@lilyjcollins) on

Lily Collins


…γιατί σε λίγες μέρες θα είμαι εκεί, στην Κολωνία.

Suitcase Magazine


…γιατί o Constantine Belias μας μαγεύει με τις εικόνες που δημιουργεί.

Constantine Belias


…γιατί κάποια στιγμή στη ζωή σου αξίζει να διαβάσεις Joan Didion.

her majesty, joan didion 😎 via @nytimes @didiondoc

A post shared by Belletrist (@belletrist) on

Belletrist


…γιατί το κόκκινο φόρεμα πάντα τραβάει τα βλέμματα.

Jessie Bush


…γιατί η Μαρία σε κάθε post της μας προτρέπει να ανακαλύψουμε τον κόσμο.

The first time I cried with happiness in any of my travels, was the time I found myself alone and free in the open steppe of Mongolia. I thought this would never happen again… until I visited the Sassi of Matera. This place took my breath away, made me burst into tears and made me feel blessed for having discovered once again a hidden piece of paradise somewhere in the globe. Our big world is so fucking amazing! Don't be afraid to get out there and explore it. —- Νόμιζα πως μετά την ανοιχτή στέπα στη Μογγολία, θα μου ήταν δύσκολο να ξανακλάψω από χαρά για ένα μέρος. Η Matera με έπιασε απροετοίμαστη. Τα μάτια μου γέμισαν ξαφνικά δάκρυα και η ευλογία του να βρίσκομαι σε ένα τόσο ξεχωριστό μέρος με γέμισε ευτυχία. Θα συνεχίζω να το λέω. Ο κόσμος μας είναι πραγματικά υπέροχος. Μη μένεις σπίτι σου. Ανακάλυψέ τον! #TstoriesItaly #southitaly #matera #italiamia

A post shared by MARIA KOFOU ╳ Tstories.gr ✈️ (@travelstoriesfromyworld) on

Tstories


…γιατί η Βενετία ξυπνάει τον ρομαντικό μου εαυτό.

A world away 😍

A post shared by Nicole Warne (@garypeppergirl) on

Nicole Warne


…γιατί στο επόμενο ταξίδι μου στο Λονδίνο, δε θα παραλείψω να κάνω μια επίσκεψη σε αυτά τα πλασματάκια στο Richmond Park.

Hard to believe it's #prettycitylondon 🌿🦌🦌📸 @kseniaskos

A post shared by #prettycitylondon (@prettycitylondon) on

PrettyCityLondon


…γιατί αυτές είναι πιο φθινοπωρινές κάλτσες που έχω δει έως τώρα.

Comfort n' coffee to start the day. 📷 @vivimuci #CoffeeDay #HapinessEverywhere

A post shared by Happy Socks (@happysocks) on

Happy Socks


…γιατί περιμένω πώς και πώς να φορέσω τις γαλότσες μου.

Ready. Set. Go.

A post shared by Myrto Kazi (@myrto_kazi) on

Myrto Kazi


…γιατί μερικές φωτογραφίες απλώς σου κόβουν την ανάσα.

National Geographic


…γιατί μου αρέσουν πολύ τα coffee table books.

Since 2013 Mihaela Noroc has travelled the world with her backpack and camera, taking photos of everyday women from across to world to showcase the beauty and diversity all around us. . The Atlas of Beauty is a collection of her photographs celebrating women from across the globe and shows that, regardless of money, race or social status, beauty is everywhere and comes in many different sizes and colours. From portraits of women in Amazonian rainforests to Indian markets to city streets in London, parks in Harlem and many more, this gorgeous book shows our varied cultures and proves that beauty has no rules. . Mihaela is also taking over @thephotographersgallery at the moment, so do check it out if you'd like to see some of her portraits and the stories behind them.

A post shared by Penguin Books (@penguinukbooks) on

Penguin Books


…γιατί θέλω κι εγώ το 10λιρο με την Jane Austen για τη συλλογή μου.

My first Jane ❤️ I'll be donating her to @refugecharity #janeausten

A post shared by Jen Campbell (@jenvcampbell) on

Jen Campbell


…και πάνω απ’ όλα γιατί και το φθινόπωρο είναι ωραία να ερωτεύεσαι.

Viens, on va jouer dans les feuilles ! 🇺🇸: #Autumnlovers #kanako

A post shared by My Little Paris (@mylittleparis) on

My Little Paris

 

Words of Wisdom | Frida Kahlo (I)

Mereces un amor que se lleve las mentiras, que te traiga la ilusión, el café y la poesía.

Frida Kahlo 🦋

*You deserve a lover who takes away the lies and brings you hope, coffee, and poetry.

 

Η εικόνα είναι από το βιβλίο Frida Kahlo: Una Biografia της Maria Hess.

Νύχτες Πρεμιέρας 2017

Οι Νύχτες Πρεμιέρας είναι ένα από τα event που λαμβάνουν χώρα στην Αθήνα κάθε Σεπτέμβρη και το περιμένω πάντα με τεράστια ανυπομονησία. Μιας και ο κινηματογράφος είναι μία μεγάλη μου αγάπη, δεν μπορώ να λείψω από αυτή τη μεγάλη γιορτή. Εκεί έχω την ευκαιρία να δω ταινίες που κέρδισαν τις εντυπώσεις σε μεγάλα φεστιβάλ κινηματογράφου όπως στις Κάννες, στη Βενετία ή στο Τορόντο, να ανακαλύψω σκηνοθέτες στους οποίους δεν έχω δώσει προσοχή και δεν έχω δει το έργο τους, όπως την Claire Denis στην οποία υπάρχει φέτος αφιέρωμα, ή να δω και ταινίες που ειδάλλως δεν θα τους έδινα μια ευκαιρία, όπως το ντοκιμαντέρ που είδα πέρσι, το Life, Animated.

Τη φετινή χρονιά αγόρασα μία κάρτα διαρκείας για 10 προβολές, και πάλι νιώθω πως δεν είναι αρκετές. Αν έμενα στο κέντρο της Αθήνας, θα προσπαθούσα να βλέπω τουλάχιστον μια ταινία κάθε μέρα του φεστιβάλ. Δυστυχώς, όμως, μένω στα προάστια και οι μετακινήσεις από και προς τους κινηματογράφους του κέντρου δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα, ιδίως για τις προβολές που ξεκινάνε μετά τις 22:00 το βράδυ τις ημέρες που το μετρό σταματάει τα δρομολόγια του εκεί, γύρω στις 12:00 το βράδυ. Ακόμη δεν έχω καταλήξει πώς θα επιστρέψω σπίτι μετά την προβολή του The Florida Project και του Thelma στο Ideal, μιας και, είτε επιλέξω το πάρκινγκ για το αυτοκίνητο, είτε το ταξί, θα είναι και οι δύο επιλογές εξαιρετικά δαπανηρές. Αλλά, δεν ήθελα να χάσω την ευκαιρία να δω τις ταινίες στα πλαίσια του φεστιβάλ, οπότε κάπως θα τα βολέψω.

Χωρίς να μακρηγορήσω περισσότερο, θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις ταινίες που επέλεξα να δω στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας, που ξεκίνησαν χθες επισήμως. Θα γράφω και μία πρόταση – λόγο για κάθε επιλογή που έκανα. Αν κάποιος από εσάς πάει κι αυτός στο φεστιβάλ, ας μοιραστεί μαζί μας στα σχόλια ποιες ταινίες έχει επιλέξει να δει. Πάντα έχω περιέργεια να δω ποιες προβολές είναι οι πιο δημοφιλείς.

Οι δικές μου επιλογές είναι οι ακόλουθες:

(1) Wonderstruck (2017)

Δύο μικρά παιδιά από διαφορετικές εποχές, μία πόλη που θα ενώσει μαγικά το πεπρωμένο τους, ένα πανέμορφο παραμύθι για όλους όσοι ψάχνουν τη θέση τους και λίγη αγάπη σε αυτό τον κόσμο από τον σπουδαίο σκηνοθέτη του «Κάρολ». Αυτό είναι το μαγευτικό «Wonderstruck» που θα σας κλέψει την καρδιά και συγκαταλέγεται στα φαβορί για τα επερχόμενα Όσκαρ.

Kινηματογραφική μεταφορά ενός εικονογραφημένου βιβλίου του Μπράιαν Σέλζνικ, το παραμυθένιο «Wonderstruck» ενώνει δύο ιστορίες από διαφορετικές εποχές στην ίδια αρμονική αφήγηση. Η μία ιστορία μας συστήνει ένα μοναχικό κορίτσι από το Νιού Τζέρσεϊ του 1927. Η άλλη ένα ορφανό αγόρι από την επαρχιακή Μινεσότα του 1977. Οι δύο μικροί ήρωες εγκαταλείπουν τη γενέτειρά τους, ακολουθώντας μια παρόρμηση που τους οδηγεί στη Νέα Υόρκη και συνδέει τα φαινομενικά ξέχωρα πεπρωμένα τους.

why: αγαπώ τα παραμύθια με ένα πέπλο μυστηρίου και με συναρπάζει το ότι η ιστορία κινείται σε δύο χρονικές περιόδους.

 

(2) Close-Knit (2017)

Όταν η μητέρα της την εγκαταλείπει, η εντεκάχρονη Τόμο βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι του θείου της και της τρανσέξουαλ συντρόφου του, Ρίνκο. Kαθώς η Ρίνκο μυεί την μικρή στην μυσταγωγία του πλεξίματος, μια νέα, στοργική οικογένεια γεννιέται. Η δημιουργός του «Renta-Cat» παραδίδει έναν ακόμη ύμνο αισιοδοξίας για την αγάπη που σπάει τις προκαταλήψεις, σε ένα διαμαντάκι παστέλ αποχρώσεων που κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής Teddy στο Φεστιβάλ Βερολίνου.

why: όταν διάβασα ότι πρόκειται για ένα μανιφέστο αισιοδοξίας με μια τόσο ανορθόδοξη ιστορία δεν μπορούσα παρά να την επιλέξω ως κάτι διαφορετικό.

 

(3) The Nile Hilton Incident (2017)

Λίγο πριν την αυγή της Αραβικής Άνοιξης, ένας διεφθαρμένος Αιγύπτιος αστυνομικός καλείται να εξιχνιάσει την δολοφονία μιας διάσημης τραγουδίστριας στο πολυτελές ξενοδοχείο Nile Hilton. Οι έρευνες παγώνουν όταν τα στοιχεία ενοχοποιούν έναν φίλο του Προέδρου, αλλά ο ντετέκτιβ επιμένει να αποδοθεί δικαιοσύνη ενώ στην χώρα του ξεσπά η επανάσταση. Η καρδιά του φιλμ νουάρ χτυπά δυνατά στα κακόφημα σοκάκια του Καΐρου, στο καθηλωτικό αστυνομικό θρίλερ του Ταρίκ Σαλέχ που απέσπασε στο Φεστιβάλ του Σάντανς το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας.

why: φιλμ νουάρ στο Κάιρο, στην αυγή της Αραβικής Άνοιξης.

 

(4) Manifesto (2017)

Το σαρωτικό one woman show της Κέιτ Μπλάνσετ σε δεκατρείς επιθετικά διαφορετικούς ρόλους γίνεται ο ιδανικός καμβάς πάνω στον οποίο ο Γερμανός εικαστικός και σκηνοθέτης Γιούλιαν Ρόζεφελντ αποτυπώνει την ανατρεπτική πραγματεία του. Τα όρια και η ουσία της τέχνης, η ευθύνη του δημιουργού απέναντι στην κοινωνία καθώς και οι αντιλήψεις που διαμορφώνουν τη σύγχρονη κουλτούρα πρωτοστατούν σε ένα ατίθασο ιδεολογικό κολάζ.

why: μου έχει μείνει απωθημένο να το δω από το καλοκαίρι που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου για την φανταστική Cate Blanchett.

 

(5) My Entire High School Sinking Into The Sea (2016)

Σ’ ένα σχολείο χτισμένο στην άκρη ενός γκρεμού, ένας μαθητής προσπαθεί να προειδοποιήσει τους συμμαθητές του για το σαθρό έδαφος κάτω απ’ τα πόδια τους. Εξαιτίας του «κίτρινου» παρελθόντος του στη σχολική εφημερίδα, κανείς δεν τον πιστεύει ώσπου ένας σεισμός ξεκολλάει το κτίριο απ’ τη στεριά στέλνοντάς το στον Ειρηνικό.

Με μια σημαντική πορεία στον χώρο των κόμικς, ο Dash Shaw επιχειρεί το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, αναπαράγοντας το προσωπικό του σχεδιαστικό στυλ. Αυτό στην οθόνη μεταφράζεται σ’ ένα κολάζ ψηφιακών και χειροποίητων ζωγραφιών που δημιουργεί ένα ιλιγγιώδες αποτέλεσμα, ιδανικό για να περιγράψει την σύγχυση στον θεματικό πυρήνα της ταινίας. Μέσα από την διαφθορά, την σάτιρα των media και τις κοινωνικές ομάδες στον μικρόκοσμο ενός σχολείου που βουλιάζει, ο σκηνοθέτης πετυχαίνει μια αλληγορία για το ετοιμόρροπο οικοδόμημα της σύγχρονης αμερικανικής κοινωνίας.

why: πάντα στα φεστιβάλ κινηματογράφου το πρώτο που ψάχνω είναι οι ταινίες animation.

 

(6) The Florida Project (2017)

Στην σκιά του Μαγικού Βασιλείου της Ντίσνεϋλαντ, μια παρέα πιτσιρικάδων αναστατώνει καθημερινά με σκανταλιές τους ενοίκους ενός φθηνού μοτέλ, σκορπίζοντας χρώμα στις μουντές ζωές τους. Μετά τον indie θρίαμβο του «Tangerine», το φοβερό παιδί του αμερικανικού ανεξάρτητου σινεμά βάζει πλώρη για τα Όσκαρ, έχοντας στο πλευρό του έναν εξαιρετικό Γουίλεμ Νταφό και συστήνοντας το αδιανόητο υποκριτικό ταλέντο της μικρής Μπρούκλιν Πρινς. Υποδειγματικό σινεμά κοινωνικού ρεαλισμού που διασκεδάζει με την ίδια ακριβώς ένταση που προβληματίζει.

why: είδα το τρέιλερ και ο Willem Dafoe με κέρδισε απ’ την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στην οθόνη μου.

 

(7) Thelma (2017)

Η Θέλμα αφήνει το θρησκόληπτο σπίτι της για σπουδές στο Όσλο και βρίσκει τον έρωτα στο πρόσωπο μιας συμφοιτήτριας, τη στιγμή που πασχίζει να τιθασεύσει τις τρομακτικές υπερφυσικές δυνάμεις της. Η «Κάρι» του Ντε Πάλμα συναντά τις «Μέρες Οργής» του Ντράγερ, στο πλέον τολμηρό φιλμ ενός από τους πιο ενδιαφέροντες Ευρωπαίους σκηνοθέτες, υπεύθυνου για τα πολυβραβευμένα «Όσλο, 31 Αυγούστου» και «Reprise».

why: Νορβηγικό θρίλερ/ταινία μυστηρίου με έντονα υπερφυσικά στοιχεία που μάλλον με βγάζει λίγο έξω απ’ το comfort zone μου.

 

(8) If You Saw His Heart (2017)

Μετά το θάνατο του καλύτερου του φίλου, υπεύθυνος του οποίου μπορεί να ήταν ο ίδιος, ο Ντανιέλ βρίσκει καταφύγιο σε ένα ξενοδοχείο για χαμένες ψυχές και σταδιακά γλιστρά στην παρανομία. Όταν όμως γνωρίζει την όμορφη Φρανσί, προσπαθεί να ονειρευτεί μια καλύτερη ζωή και για τους δύο. Ο Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ και η Μαρίνα Βαχτ είναι οι φωτογενείς πρωταγωνιστές ενός μοντέρνου νουάρ, το οποίο αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα σκηνοθετικά ντεμπούτα της χρονιάς.

why: ξεδιάντροπα παραδέχομαι ότι το διάλεξα μόνο και μόνο για τον Gael Garcia Bernal.

 

(9) Happy End (2017)

Μια εύπορη οικογένεια είναι ιδιοκτήτρια μιας εντυπωσιακής έπαυλης στο Καλαί της Βόρειας Γαλλίας, όχι πολύ μακρυά από τους προσφυγικούς καταυλισμούς. Τα μέλη της παίζουν κρυφτούλι μεταξύ τους: ο ηλικιωμένος πάτερ φαμίλιας σχεδιάζει να δώσει τέλος στη ζωή του. Η κόρη του διαλέγει την εργασιομανία καλύπτοντας τη συναισθηματική της απονέκρωση. Ο γιος του δεν είναι ο πιστός σύζυγος που όλοι εικάζουν. Ο εγγονός του φανερώνεται ανεπαρκής σε όλα. Η 13χρονη δισέγγονή του δεν είναι τόσο αθώα όσο φαίνεται.

Καθώς οι αλήθειες αποκαλύπτονται, ο σκηνοθέτης ξεσκεπάζει ένα υπόγειο δίκτυο απόγνωσης και αλλοτρίωσης που απλώνεται από τη μία γενιά στην άλλη. Δεν ζητάει συμπάθεια για τους ήρωές του και δεν χαρίζει την ανακούφιση μιας ικανοποιητικής κατακλείδας. Μόνο για ένα πράγμα μας βεβαιώνει: Όποιος πιστεύει στα χάπι εντ, ας είναι έτοιμος να εκπλαγεί δυσάρεστα!

why: μαθαίνω ότι το Chandelier της Sia θα αποκτήσει άλλο νόημα μετά την παρακολούθηση αυτής της ταινίας, αλλά εγώ τη διαλέγω καθαρά και μόνο γιατί θαυμάζω τους εξαιρετικούς Michael Haneke, Isabelle Huppert, Jean-Luis Trintignant και Mathieu Kassovitz.

 

(10) Call Me By Your Name (2017)

Σε μια γραφική τοποθεσία της ιταλικής επαρχίας του 1983, κατακαλόκαιρο, το φιλμ παρακολουθεί την σεξουαλική αφύπνιση ενός ανήσυχου 17χρονου. Γόνος δύο ακαδημαϊκών, o Έλιο νιώθει τον αισθηματικό κόσμο του να συγκλονίζεται όχι από τις ερωτικές του συνευρέσεις μ’ ένα ντόπιο κορίτσι αλλά από έναν Αμερικανό, εφτά χρόνια μεγαλύτερό του, που βοηθάει τις έρευνες του καθηγητή πατέρα του στον Ελληνορωμαϊκό Πολιτισμό.

Η σεναριακή συνεργασία ανάμεσα στον σκηνοθέτη του «Είμαι ο Έρωτας» και τον Τζέιμς Άιβορι, τον παλαίμαχο δημιουργό του «Τα Απομεινάρια μιας Μέρας», είναι ένα μικρό αριστούργημα πάνω στα ανεξίτηλα σημάδια που αφήνουν οι πρώτοι έρωτες, τα σφοδρά παρθενικά χτυποκάρδια και τα μυστηριώδη καλέσματα της καρδιάς και του κορμιού. Instant classic, με τη δύναμη να αγγίξει πολλούς και διαφορετικούς θεατές, το πανέμορφο φιλμ δεν αξίζει να περιγράφεται, αλλά να βιώνεται.

why: αγαπώ αυτές τις ταινίες που μιλάνε για τον πρώτο έρωτα και τα χτυποκάρδια που δεν κοιτάνε το γιατί και πώς παρά μόνο νιώθουν.

 

Μικρές εντυπώσεις για τις ταινίες που θα δω θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε στη σελίδα μου στο facebook. Θα αναρτώ εκεί τα σχόλια μου αμέσως μετά το τέλος της προβολή της κάθε ταινίας.

Πηγές για τις περιγραφές των ταινιών αποτέλεσαν (α) η επίσημη σελίδα του φεστιβάλ –  www.aiff.gr, και (β) η αντίστοιχη σελίδα του φεστιβάλ στο facebook – Athens Film Festival.

 

Moments in TV | Bojack Horseman (season 4)

Bojack Horseman | Commence Fracking (s04e04)

The One where Bojack Horseman met How I Met Your Mother.

Fashion Trend | Διαφανές Αδιάβροχο

Την προηγούμενη εβδομάδα, καθώς έψαχνα στο Zara για ένα δώρο, το βλέμμα μου έπεσε πάνω σε ένα διαφανές αδιάβροχο. Άρχισα να παίζω στο μυαλό μου με την ιδέα να το αγοράσω και πώς να το συνδυάσω με τα ρούχα που ήδη έχω, αλλά μιας και έχω σταματήσει να κάνω αυθόρμητες αγορές, εγκατέλειψα προσωρινά την ιδέα να το αποκτήσω. Το βράδυ, χαζεύοντας στο Instagram, λίγο πριν κοιμηθώ, έπεσα σε μια φωτογραφία της Lily Collins όπου φορούσε ένα διαφανές αδιάβροχο και μου άρεσε πολύ. Λίγες μέρες μετά, πάλι στο Instagram, άλλη μια φωτογραφία με τη Stella Maxwell να φοράει το ίδιο αδιάβροχο σε φωτογράφιση για την Vogue Italia. Ε, είναι το trend του φθινοπώρου. Δεν ξέρω αν θα υποκύψω, αλλά σίγουρα μου αρέσει να το βλέπω σε διάφορα φθινοπωρινά look.

Three day weekends are so in vogue…

A post shared by Lily Collins (@lilyjcollins) on

Κάνοντας μια μικρή αναζήτηση βρήκα ότι το αδιάβροχο που φοράνε στις φωτογραφίες οι Lily Collins και Stella Maxwell είναι Miu Miu.

Οικονομικές επιλογές σίγουρα θα βρεις σε Zara και Topshop.

Zara
Zara
Topshop