Pop Culture Happy Hour | Godless

Τον Απρίλιο αποφάσισα με αφορμή ένα επαγγελματικό ταξίδι να δοκιμάσω για 1 μήνα τη δωρεάν συνδρομή στο Netflix. Έτσι θα μπορούσα να κάνω download κάποια επεισόδια από σειρές στο κινητό μου ή στο iPad και να έχω πρόσβαση σε αυτά κυρίως εν ώρα πτήσης, στις μετακινήσεις μου με τα ΜΜΜ ή σε στιγμές αϋπνίας. Την περασμένη Κυριακή που με είχε πιάσει οξεία τεμπελίτιδα και δεν ήθελα να σηκωθώ απ’ το κρεβάτι μου έδωσα μια ευκαιρία στο Godless. Δεν το μετάνιωσα.

Το Godless είναι μία μίνι σειρά γουέστερν που πατάει γερά στις παραδόσεις του είδους. Στην Άγρια Δύση του 1880 ο Frank Griffin, αρχηγός μιας συμμορίας που κινείται εκτός νόμου, έχει ξεκινήσει ένα άγριο κυνήγι εναντίον του πρώην προστατευόμενου του, Roy Good. Αυτό το κυνήγι θα τον οδηγήσει εντέλει στο La Belle, στο Νέο Μεξικό, μια πόλη που κατοικείται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από γυναίκες μετά από ένα θανατηφόρο ατύχημα στα ορυχεία.

Καθ’όλη τη διάρκεια των επτά επεισοδίων του Godless θα δούμε τη ζωή στην Άγρια Δύση, ένας μέρος στον χάρτη που φαίνεται να έχει ξεχάσει κι ο ίδιος ο θεός, και που ο μόνος νόμος που εφαρμόζεται είναι αυτός των πιστολιών. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από 3 άξονες: (α) το κυνήγι του Frank για τον Roy, και παράλληλα το κυνήγι των εκπροσώπων του νόμου για τον Frank, (β) τον Roy και το πώς περνάει το χρόνο του καθώς βρίσκει καταφύγιο στο ράντσο της Alice, μιας χήρας που ζει απομονωμένη από το La Belle μαζί με τον γιο και την πεθερά της, και (γ) τη ζωή των κατοίκων στο La Belle καθώς προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους μετά το ατύχημα στα ορυχεία, και να κρατήσουν τη μικρή τους πόλη ζωντανή.

Οφείλω να ομολογήσω ότι το Godless για εμένα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Η ιδέα του να καθίσω να δω γουέστερν με έβρισκε πάντα επιφυλακτική και η επαφή μου με το είδος ήταν επιδερμική. Η σειρά με κέρδισε για την ανάπτυξη των χαρακτήρων της, την εξερεύνηση της ταυτότητας σε θέματα φυλής και φύλου, την υπέροχη φωτογραφία, την κινηματογράφηση με τα πανοραμικά πλάνα και τη μουσική της επένδυση. Το σενάριο ήταν εξαιρετικό και άρτιο με μία πλοκή που κρατάει το ενδιαφέρον του θεατή και δεν κάνει καθόλου κοιλιά. Οι ερμηνείες ξεχωριστές και ειδική μνεία πρέπει να δοθεί στον Jeff Daniels ως Frank Griffin – έκλεψε κάθε σκηνή στην οποία βρισκόταν. Το τέλος ήταν γλυκόπικρο, όπως του έπρεπε. Το Godless στέκεται με σεβασμό στο είδος που καλείται να υπηρετήσει, και αποτίει φόρο τιμής στο παραδοσιακό western και τις αξίες του.

Μια τελευταία σημείωση μόνο – αν έχετε μεγάλη οθόνη να προτιμήσετε να τη δείτε σε αυτή. Αξίζει!

Pop Culture Happy Hour | The Honourable Woman & Murder on the Orient Express

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε το αφιέρωσα στο να δω επιτέλους τη σειρά του BBC The Honourable Woman με τη Maggie Gyllenhaal στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Πρόκειται για ένα πολιτικό, κατασκοπικό θρίλερ με βασικό θέμα τη διαμάχη ανάμεσα στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Αυτό για το οποίο ξεχωρίζει είναι οι γυναικείοι χαρακτήρες που απαρτίζουν τη σειρά – σύνθετοι, με ελαττώματα, σαγηνευτικοί και συνάμα δυναμικοί. Τι να πει κανείς για μια σειρά στην οποία ακούγεται η εξαιρετική ατάκα «Perhaps it comes down to the fact that in a room full of pussies, I’m the only one with a vagina.» δια στόματος Janet McTeer.

To Murder on the Orient Express είναι ένα από τα πιο διάσημα βιβλία μυστηρίου που έχει γράψει η Agatha Christie, και έχει μεταφερθεί αρκετές φορές στη μεγάλη και στη μικρή οθόνη. Η πιο πρόσφατη κινηματογραφική του μεταφορά έγινε υπό τη σκηνοθετική ματιά του Kenneth Branagh και ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα. Οφείλω να ομολογήσω ότι στην αρχή με αποσυντόνισε πολύ το μουστάκι του Hercule Poirot που έκλεβε την παράσταση σε κάθε σκηνή που ήταν παρόν. Πραγματικά δεν μπορούσες να το αγνοήσεις! Οι ερμηνείες των ηθοποιών που απάρτιζαν το καστ ήταν πολύ καλές, και ξεχώρισα ειδικά τη Michelle Pfeiffer ως Caroline Hubbard. Από εκεί και πέρα ήταν ένα κλασικό whodunit, που δεν γίνεται να μην το απολαύσεις αν είσαι fan της θείας Αγκάθα. Να επισημάνω ότι μου άρεσε πολύ η φωτογραφία και η σκηνογραφία.

το περίφημο μουστάκι του Hercule Poirot