Με δικά τους λόγια: Marilyn Monroe (I)

Marilyn Monroe Reading Motion Picture Daily, New York, c.1955.

I discovered the Renaissance, met Michelangelo, Raphael and Titian… Finally, I decided to postpone my intelligence, but I made a promise to myself that I won’t forget. I promised that in a few years’ time when everything had settled down I would start learning-everything. I would read all the books and find out about all the wonders there are in the world.

Life Happens

♦ Την «απουσία» μερικές φορές τη νιώθεις με χρονοκαθυστέρηση. Έρχεται σαν κύμα και σε βρίσκει όταν απλώνεις τα ρούχα στην αυλή για να στεγνώσουν, όταν περιμένεις να γίνει το φανάρι πράσινο για να στρίψεις στη διασταύρωση, την ώρα που πληρώνεις την εφημερίδα στον περιπτερά της γειτονιάς σου. Εκείνη τη στιγμή παγώνεις. Δεν μπορείς να κάνεις βήμα ούτε προς τα εμπρός, ούτε προς τα πίσω, ούτε προς τα δεξιά, ούτε προς τ’ αριστερά. Χάνεις μία ανάσα. Η αίσθηση διαρκεί μόνο μία στιγμή · και μετά συνεχίζεις από εκεί που είχες μείνει. ♦

 

Με δικά τους λόγια: Patti Smith (Ι)

Patti Smith (1977) by Lynn Goldsmith

It’s a dark period now because everyone is beguiled by fame… I think that true artists just have to keep doing their work, keep struggling, and keep hold of their vision. Because being a true artist is its own reward. If that’s what you are, then you’re always that. You could be locked away in a prison with no way at all to communicate what’s in there, but you’re still an artist. The imagination and the ability to transform is what makes one artist. So young artists who feel overwhelmed by everything have to almost downscale. They have to go all the way to this kernel and believe in themselves, and that’s what Robert gave me. He believed in that kernel I had, you know, with absolute unconditional belief. And if you believe it, you’ll have that your whole life, through the worst times.

Moments in Film | Φτηνά Τσιγάρα (ΙΙ)

Είναι ύπουλο το σ’αγαπώ, ωστόσο εγώ θα στο λέω.

Φτηνά Τσιγάρα (2000)

Η Τριλογία της Μασσαλίας | Ζαν-Κλωντ Ιζζό (III)

Πυγμαχία δεν είναι μόνο να χτυπάς. Το πρώτο που πρέπει να μάθεις είναι να δέχεσαι χτυπήματα. Να τα αντέχεις. Και να φροντίζεις ώστε να σου κάνουν το μικρότερο δυνατό κακό. Η ζωή τίποτε άλλο δεν είναι από μια σειρά γύρων, ο ένας μετά τον άλλο. Να τρως και να δίνεις γροθιές, ξανά και ξανά. Να τις αντέχεις. Να μην λυγίζεις. Και να βαράς εκεί που πρέπει, τη στιγμή που πρέπει.

– Η Τριλογία της Μασσαλίας {Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας}, Ζαν-Κλωντ Ιζζό