Patti Smith | M Train (II)

Το καφέ ‘Ino φαινόταν άδειο. Από την άκρη του πορτοκαλί στεγάστρου της εισόδου κρέμονταν μικροί σταλακτίτες. Κάθισα στο τραπέζι μου, έφαγα το μαύρο ψωμί μου με το ελαιόλαδο και άνοιξα τον Πρώτο Άνθρωπο του Καμί. Το είχα διαβάσει λίγο καιρό πριν, αλλά ήμουν τόσο απορροφημένη, που δεν συγκράτησα τίποτα. Αυτό το βιβλίο ήταν το ασυνεχές, ισόβιο αίνιγμα. Στις αρχές της εφηβείας μου καθόμουν και διάβαζα για ώρες σε ένα μικρό αλσάκι με θάμνους κοντά στις σιδηροδρομικές γραμμές του Τζέρμανταουν. Όπως ο Γκάμπι, βυθιζόμουν σε ένα βιβλίο με όλο μου το είναι και μερικές φορές έφτανα τόσο βαθιά, που ένιωθα πως ζούσα μέσα του. Τελείωσα πολλά βιβλία με τέτοιο τρόπο εκεί, κλείνοντας εκστατικά τα εξώφυλλα, αλλά μέχρι να γυρίσω στο σπίτι δεν είχα συγκρατήσει τίποτα απ’ το περιεχόμενο. Αυτό με ενοχλούσε, αλλά κρατούσα μυστική αυτή την παράξενη αδυναμία. Κοιτάζω τα εξώφυλλα τέτοιων βιβλίων και το περιεχόμενό τους παραμένει ένα μυστήριο που αδυνατώ να το λύσω. Υπάρχουν μερικά βιβλία που αγάπησα και έζησα μέσα τους, αλλά δεν μπορώ να τα θυμηθώ.

– M Train, Patti Smith

Προς Συζήτηση...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.